1 En voor het feest van het pascha, Jezus wetende, dat Zijn ure gekomen was, dat Hij uit deze wereld zou overgaan tot den Vader, alzo Hij de Zijnen, die in de wereld waren, liefgehad had, zo heeft Hij hen liefgehad tot het einde.
2 En als het avondmaal gedaan was, toen nu de duivel in het hart van Judas, Simons zoon, Iskariot, gegeven had, dat hij Hem verraden zou,
3 Jezus, wetende, dat de Vader Hem alle dingen in de handen gegeven had, en dat Hij van God uitgegaan was, en tot God heenging,
4 Stond op van het avondmaal, en legde Zijn klederen af, en nemende een linnen doek, omgordde Zichzelven.
5 Daarna goot Hij water in het bekken, en begon de voeten der discipelen te wassen, en af te drogen met den linnen doek, waarmede Hij omgord was.

— Johannes 13: 1-5

We leven in de week van Goede Vrijdag en Pasen. We lezen met elkaar deze dagen Johannes 13. Dat is de bekende geschiedenis van de voetwassing en de laatste maaltijd van Jezus met Zijn discipelen.

 

Voor het feest van het Pascha…. Zo begint hoofdstuk 13. Meer dan alle andere evangelisten beschrijft Johannes de laatste uren van Jezus en Zijn laatste woorden. Zo begint een bijzonder Bijbelgedeelte dat doorloopt tot hoofdstuk 18.

 

De tijdsaanduiding van dit gebeuren is belangrijk: Het is voor het feest van het Pascha. Op de avond voor het Pascha wordt het paaslam geslacht. En wordt de paasmaaltijd gegeten. De gedachten gaan uit naar de geschiedenis van het volk van Israël in Egypte. Dat lezen we in Exodus 12. Dit hoofdstuk beschrijft de bevrijding van Zijn volk uit de slavernij van Egypte.

 

Het moet wat voor Jezus geweest zijn om het paaslam op tafel te zien liggen, terwijl Hij weet dat Hij Zelf Het Paaslam is. Het bloed dat op de deurposten gestreken werd in Exodus 12 is een verwijzing naar Zijn bloed wat Hij gaat geven. Hijzelf is het geslachte Lam (1 Korinthe 5:7). Door Zijn bloed is er bescherming tegen de verderfengel die buiten in Egypte rondgaat en alle eerstgeborenen doodt. Door Zijn bloed is er bescherming en verzoening voor mensen.

 

Jezus weet dat Zijn uur gekomen is. Regelmatig lezen we in Johannes dat Zijn uur nog niet gekomen is. Bij de bruiloft in Kaña (Johannes 2: 4) wacht Hij met het wonder van water in wijn veranderen. In Johannes 7:30 wil men Hem doden, maar Zijn uur is nog niet gekomen. Vanaf Johannes 12 weet Jezus dat Zijn uur wel gekomen is. Hij noemt had het uur van Zijn verheerlijking (12:23 en 27).

 

Zijn offer en dood aan het kruis is Zijn verheerlijking….. denk daar vandaag maar eens rustig over na.