1 Zo legt dan af alle kwaadheid, en alle bedrog, en geveinsdheid, en nijdigheid, en alle achterklappingen;
2 En, als nieuwgeborene kinderkens, zijt zeer begerig naar de redelijke onvervalste melk, opdat gij door dezelve moogt opwassen;
3 Indien gij anders gesmaakt hebt, dat de Heere goedertieren is.

— 1 Petrus 2:1-3.

De hele week hebben we nagedacht over het smaken en proeven van de dienst van de zonde en de dienst van de Heere. Vandaag sluiten we dat af.

 

In de tekst schrijft Petrus over onvervalste melk. Een baby merkt het als de melk aangelengd is (vervalst) of dat die puur is. Jij merkt het ook als iemand zout in plaats van suiker in je koffie doet. En daarom zegt Petrus: een christen verlangt naar de onvervalste melk. Naar het echte Woord van God. Niet naar mooie praat, niet naar zwaar of licht gedoe, en niet naar schijn of fake.

 

Daar begint Petrus. Niet bij jouw inzet. Niet bij jouw verandering. Maar bij de Heere en Zijn Woord. “Indien gij anders gesmaakt hebt, dat de Heere goedertieren is.” Heb je daar iets van geproefd? Iets van Zijn geduld? Zijn ontferming? Zijn trouw? Dat Hij je ondanks je schuld nodigde en niet beschaamde? Je ervaarde het: Wat heb ik in ongeloof Hem beledigd, wat is Hij mijn vertrouwen waard!

 

Je merkt: de wereld smaakt anders. Zonde smaakt anders. Roddel, jaloezie, bedrog, schijnheiligheid — het is bitter. Het lijkt soms zoet, maar dat is het niet. Het maakt stuk. Het maakt afstand. Het trekt je ver weg bij God en je naaste.

 

Daarom zegt Petrus het zo: als je gesmaakt hebt dat de Heere goed is, verlang dan naar Zijn Woord. Want wie daarin iets proeft van Zijn goedheid, wil dichter bij Hem leven en legt al die akelige, bittere dingen uit het eerste vers, die je in je eigen hart, in de wereld en in de kerk zoveel tegenkomt, graag af. Om zo met woorden en daden de goedheid van de Heere te verkondigen (vs. 9), zodat zelfs de heidenen God zullen verheerlijken (vs. 12)



Lezen: 1 Petrus 2.