… Deze allen waren eendrachtelijk volhardende in het bidden en smeken, met de vrouwen en Maria de moeder van Jezus en met Zijn broederen.

— - Handelingen 1:14

Ondanks de zekerheid van de belofte dat de Heilige Geest uitgestort zou worden, bidden de achtergebleven gelovigen erom. ‘Deze allen’ waren de elf discipelen. Maar ze waren niet alleen. Er worden ook vrouwen genoemd. Waarschijnlijk de vrouwen die ook op de Paasmorgen naar het lege graf geweest waren. En dan is er nog een toevoeging: ‘en Maria de moeder van Jezus en Zijn broers’. Dat laatste is wel heel bijzonder!

 

In Johannes 7 vers 5 staat dat de broers van Jezus ook niet in Hem geloofden. En nu zien we ze samen met hun moeder bij de discipelen. En ze bidden mee om de vervulling van de belofte van hun oudste Broer.

Ongelovigen kunnen gelovigen worden. Niets staat de Heere in de weg om mensen op de knieën te krijgen.

Zelfs het hardste hart kan Hij verbreken. Dat kun je zien bij  deze broers en ook later bij Saulus van Tarsen. Hij bad niet eens, en toch werd hij door de Heere stilgezet op weg naar zijn ondergang. De Heere werkt vaak zo heel anders dan wij denken.

 

Ze zijn eendrachtig bij elkaar. Dat betekent dat er een groot gevoel van saamhorigheid is. Daar kunnen we in elk geval wat van leren. Verder staat er dat ze volharden. Ze blijven bidden. Ze stoppen niet als ze niet direct verhoord worden. Ook daar kunnen jij en ik van leren. In Psalm 69 (ber.) staat ‘Gij die God zoekt in al uw zielsverdriet, Houdt aan, grijpt moed, uw hart zal vrolijk leven’.

Vrolijk leven? Ja, want het leven met de Heere is niet somber, hoor!