… want hij was met ons gerekend en had het lot dezer bediening verkregen.

— - Handelingen 1:17

In de week voor het Pinksterfeest staat Petrus op en spreekt de gelovigen toe. Er moet een plaats in de rij van discipelen van Jezus opgevuld worden. Het volk Israël bestaat uit twaalf stammen en zo had Jezus ook een groep van twaalf discipelen uitgekozen. Maar sinds de dood van Judas ontbreekt er één. Petrus is niet iemand die afwacht of iemand iets gaat ondernemen en neemt het voortouw. Zo is er in de gemeente van God een diversiteit van mensen. De een springt wat meer in het oog dan de ander. Het lichaam van Christus - de kerk - bestaat uit handen, voeten, oren, ogen, enz. (zie 1 Kor. 12)

 

De lege plaats moet dus opgevuld worden. En uiteindelijk wordt Matthías door Gods Geest aangewezen. Van hem horen we verder niets meer, maar dat wil niet zeggen dat hij niet in Gods Koninkrijk gewerkt heeft. Je kent de geschiedenis ongetwijfeld. Maar laten we eens inzoomen op vers 17 - onze dagtekst. Judas werd door iedereen bij de discipelen gerekend. Hij hoorde er helemaal bij. Hij zorgde zelfs voor de financiën. Dat betekent dat iedereen hem vertrouwde. In het voorgaande vers zegt Petrus dat door het verraad van Judas de Schrift vervuld werd. Maar dat ontslaat Judas niet van de verantwoordelijkheid over zijn daad.

 

Judas hoorde er helemaal bij. Maar hij was niet oprecht. Hoe zit dat met jou? Natuurlijk wil ik je niet met Judas vergelijken, maar het kan zomaar zijn dat je elke zondag in de kerk zit, actief bent in de vereniging, maar er toch wezenlijk niet bij hoort. Dat je leven niet is gericht op Gods eer.

Er zijn maar twee mogelijkheden, of je bent van Christus of je bent dat niet.