En zij begonnen allen zich eendrachtelijk te ontschuldigen. De eerste zeide tot hem: Ik heb een akker gekocht, en het is nodig dat ik uitga en hem bezie; ik bid u, houd mij voor verontschuldigd. En een ander zeide: Ik heb vijf juk ossen gekocht, en ik ga heen om die te beproeven; ik bid u, houd mij voor verontschuldigd. En een ander zeide: Ik heb een vrouw getrouwd en daarom kan ik niet komen.

— (Lukas 14:18-20)

Wat een flauwe smoesjes! Bijzonder doorzichtig! Een akker bekijken die je al gekocht hebt? Wie verstandig is, doet dat eerst. Ossen keuren als je ze al hebt aangeschaft? Nonsens. Net getrouwd? Dat had je eerder kunnen aangeven, want dit is al de tweede uitnodiging.

Het was namelijk de gewoonte om de gasten al eerder uit te nodigen. Iedereen die dan zei te komen, wordt op het laatste moment persoonlijk door een slaaf opgehaald. Het gaat hier om die tweede uitnodiging. Deze mensen besluiten dus ondanks hun toezegging om te komen, op het laatste moment dat ze toch niet komen. Onbeschoft gedrag. Het feest kan niet doorgaan zonder gasten.

Smoesjes zitten ons in het bloed. We namen ons iets voor, maar haken af en we verzinnen een reden. Gebeurt dat jou ook? Je neemt je voor om ernst te maken met je bekering. De zonde mag niet langer over jou heersen. Je weet dat het anders moet. En dan?

Waar zit dat toch in, dat zo veel mensen tegen God zeggen dat ze willen komen of dat ze bekeerd willen worden, maar het toch niet doen? Kun je bedenken waar het bij jou in zit?

Heel vaak zit dat in zelfgerichte liefde, geldgierigheid, luiheid en plat genot.

In deze maaltijd zit veel liefde. Het is niet zomaar een uitnodiging. Wat heeft God veel overgehad voor dit feest! Het is ook een uitbundig rijke maaltijd. God is Koning boven alles. Bij Hem lijden we echt geen gebrek! Het Koninkrijk van God is bovendien een plek waar we tot in de diepste kern van ons wezen zullen genieten.

Het is gek dat we met smoesjes aankomen. Alle smoesjes die we hebben, komen neer op een slap surrogaat van al deze vreugden. Bizar dat we ze bedenken. Vreemd dat we er zelf in geloven.

Vergis je niet! Je loopt veel mis als je Gods uitnodiging met een smoesje naast je neerlegt.