En nu blijft geloof, hoop en liefde, deze drie; doch de meeste van deze is de liefde

— (1 Korinthe 13: 13).

Dit gedeelte wordt wel het lied van de liefde genoemd. Vanzelf gaat het hier in het bijzonder over de liefde tot God. Maar Paulus gebruikt beelden uit het dagelijkse leven en legt uit wat de ware liefde niet is, gelukkig ook wat die liefde inhoudt. Waar je die liefde aan kunt herkennen. Weet jij dat ook al? Ik noem zo een paar kernwoorden. De liefde is lankmoedig, je hebt veel geduld en je kunt lang en veel verdragen van anderen. De liefde is niet afgunstig, niet jaloers Niet opgeblazen, dus niet hoogmoedig. De liefde zoekt zichzelf niet, maar juist de ander. En wat kunnen wij egoïstisch zijn! De liefde is niet achterdochtig, niet wantrouwend. En dan… zij bedekt alle dingen. Dus liefde is niet kritisch? Dat wordt niet bedoeld, maar je hoeft verborgen zonden van de ander niet openbaar te maken, maar met de mantel der liefde bedekken. Ze gelooft alle dingen, zij hoopt alle dingen, zij verdraagt alle dingen. De liefde gaat er van uit de anderen ook de waarheid spreken, en zij hoopt het beste voor de naaste en de liefde verdraagt geduldig het kwade, dat hun wordt aangedaan. Betekent dat, dat we hier op aarde het volmaakte bereiken? Nee, maar waar die liefde in je hart is, wordt in je omgeving iets gemerkt. Waar liefde woont, gebiedt de HEERE de zegen. Daar woont Hij zelf, daar wordt Zijn heil verkregen en ’t leven tot in eeuwigheid.



Lezen: 1 Korinthe 13