En gelijk het de mensen gezet is eenmaal te sterven, en daarna het oordeel,
Hebreeën.

— Hebreeën 9:27

Miljarden mensen hebben al gedaan wat jij ook moet doen: sterven! Maar wat is sterven eigenlijk? Wat gebeurt er dan? Niemand van die miljarden mensen kan ons dat vertellen. De Bijbel laat ons zien dat slechts een enkeling uit de doden is opgestaan. Zij waren gestorven, keerden terug naar deze aardse werkelijkheid en zijn nog een keer gestorven. Maar zij zwegen over wat zij gezien en meegemaakt hebben. Op Paulus na in 2 Korinthe 12. Alleen, hij kan het niet in woorden navertellen wat hij daar gezien en gehoord heeft. Onze woordenschat schiet eenvoudig weg tekort. Onze tekst zegt in ieder geval wel dat jij eenmaal moet sterven. Dat woordje is in dit en het volgende vers heel belangrijk. Het betekent niet ‘ooit eens’. Dat is uitstellen. Later, nu nog niet. Nee, eenmaal betekent ‘onherroepelijk’. Als je sterft, is je genadetijd voorbij. Je kunt je leven niet nog eens over doen. Daarom moet je nu leven zoals je gewenst had als je gaat sterven. Laat Christus je leven zijn (Gal. 2:20 en Filipp. 1:21).

Toch nog even naar de vraag wat sterven is? Je zou kunnen zeggen dat sterven niets anders is dan je lichaam achterlaten op aarde. Als je sterft blijft jouw denken, jouw gevoel, jouw wil functioneren. Jij blijft dus bij bewustzijn. Alleen het is het bewustzijn van de eeuwige dingen en je bent niet meer bewust van wat er op aarde gebeurt. Als Christus je leven is, verandert er bij het sterven eigenlijk in wezen niets. Alleen zul je dan voor eeuwig ongestoord delen in Zijn gemeenschap. Maar leef je nu zonder Christus dan word je straks wakker in de hel. Haast je toch om je behoud.