En gelijk het de mensen gezet is eenmaal te sterven, en daarna het oordeel,
Hebreeën.

— Hebreeën 9:27

Wij gaan met elkaar nadenken over jouw sterven. Of beter: Je wordt nu aangezegd dat je moet sterven. Zoals eens Jesaja tegen Hizkia dat zei: ‘Geef bevel aan uw huis, want gij zult sterven en niet leven’ (Jes. 38:2). Je denkt liever niet na over dit onderwerp? Toch is het niet verstandig om weg te lopen bij de dood. Onze tekst zegt dat het de mens gezet is om eenmaal te sterven. Dat wil zeggen jij en alle mensen moeten sterven. Die zekerheid heb je in ieder geval. Jij moet sterven omdat je gezondigd hebt. En hoewel we elke dag zondigen, geloven we toch ten diepste niet dat we vandaag gaan sterven. Vreemd hè? Eigenlijk is dat wegkijken bij de werkelijkheid. Je ziet het om je heen gebeuren. Misschien wel van heel dichtbij. Maar dan ben jij het nog niet. Nog niet, maar eerdaags wel! Als God in je leven komt, moet je sterven en Hem ontmoeten. Dan weet je in je geweten dat je niet bereid bent. De dood is het loon op de zonde. We hebben het verdiend. Mee eens?

Wij hebben het verdiend. Dat is waar. Maar in vers 28 staat dat Christus ook gestorven is. Heeft Hij het dan ook verdiend? Hij heeft het verdiend. Verdienen, betekent dat je door arbeid ergens aanspraak op hebt. Omdat Hij stierf, heeft Hij aan het recht van de wet voldaan. Zo heeft Hij aanspraak op de zaligheid van zondaren. Je moet sterven. Loop daar niet bij weg. Maar doe als Hizkia. Hij keerde zijn gezicht naar de muur en bad tot de Heere: ‘Wees Gij mijn Borg.’ Met Christus kun je sterven.