“Komaan, laat Ons nedervaren en laat Ons hun spraak aldaar verwarren, opdat een iegelijk de spraak zijns naasten niet hore”

— (Genesis 11:7)

De Heere wist wat van Zijn maaksel is te wachten. Menselijkerwijze gesproken daalde de Drie-Enige God van de hemel af om te zien wat de mensen er letterlijk van bakken. Dat is veel slechts. Hij zag de stad en de toren en de Heere besluit om de plannen van deze wereldleiders ‘af te snijden’. Hier zien we opnieuw het woordje ‘komaan’. Het lijkt wel of de Heere spot met het ‘komaan’ van de mensheid. De mensen houden zich niet aan de opdracht die de Heere heeft gegeven. Vóór de zondvloed ging dat menselijke klitten al mis, nu klitten ze opnieuw aan elkaar. En dat terwijl de Heere gezegd heeft: ‘Verspreid je over de aarde’. Moedwillig wordt hier tegen Gods bevel ingegaan. Moedwillig wordt de andere kant op gedacht en gewerkt. De Heere kan, vanwege Zijn heiligheid, de zonde niet ongestraft laten. Hoe kunnen de mensen wél beantwoorden aan het doel om zich over de aarde verspreiden? Door hun spraak te verwarren. Door ervoor te zorgen dat ze elkaar taalkundig niet meer kunnen verstaan. Communicatie is één van de belangrijkste menselijke vaardigheden, als die verward raakt dan loopt alles in de soep. En zeker zo’n groot bouwproject. Nog even terug: God kan de zonde niet ongestraft laten. Het doet denken aan de Heidelbergse Catechismus vraag en antwoord 10. Hij ‘wie die door een rechtvaardig oordeel tijdelijk en eeuwiglijk straffen’. De Heere is zeker barmhartig maar ook rechtvaardig ‘daarom zo eist Zijn gerechtigheid dat de zonde (…) aan lichaam en ziel gestraft worde’ (V&A 11). We zondigen niet goedkoop. Heeft dit je al gebracht aan de Troon van Genade? Er is geestelijke betaling nodig, maar we zijn geestelijk bankroet. Daarom kan dit alleen door dé Ander.