En als Hij dit gezegd had, werd Hij opgenomen, daar zij het zagen, en een wolk nam Hem weg van hun ogen.

— (Hand. 1 : 9)

Het is vandaag Hemelvaartsdag, we herdenken hoe de Heere Jezus opgevaren is naar de Hemel. Hij zit nu aan de rechterhand van Zijn Vader. De derde trap van Zijn verhoging. We noemen Hemelvaartsdag de kroningsdag van de Heere Jezus. In het Avondmaalsformulier staat zo’n opmerkelijke zin: ‘Tot in de aller diepste versmaadheid en angst der hel, heeft Hij naar lichaam en ziel geleden’. Maar daarna is Hij uitermate verhoogd, ver boven alle overheid en macht en kracht en heerschappij, zo lezen we in de Hebreeënbrief. In Zijn vernedering was Hij zeer bedroefd, zeker aan het eind van Zijn leven, maar de dag van Zijn verhoging was een dag van grote blijdschap in de hemel en van gejuich bij de Kerk op aarde. Naar Golgotha is Hij alleen gegaan, zoals Hij Zelf heeft getuigd: ‘Ik heb de pers alleen getreden en er was niemand van de volken met Mij. Maar naar de Olijfberg mogen de discipelen Hem vergezellen. Zijn discipelen ontvangen de laatste verschijning van hun geliefde Meester. Hij leidt hen buiten Jeruzalem en gaat hen voor naar de Olijfberg. Onderweg spreekt Jezus van de dingen, die het Koninkrijk Gods aangaan. Daar neemt Hij ook afscheid en krijgen ze Zijn laatste bevelen. Ze mogen van Jeruzalem niet scheiden. Maar verwachten de belofte van de Vader die zij van hun Meester hebben gehoord. Verwachten, dus niet lijdelijk afwachten, maar biddend bezig zijn, verwachten en uitzien. Zegenend verlaat Hij de Zijnen. We komen daar morgen op terug, wat die zegen inhoudt.                                        



Lezen: Handelingen 1 : 4 – 9.