Leerbaar zijn
Bestraf den wijze, en hij zal u liefhebben. Leer den wijze, zo zal hij nog wijzer worden; onderwijs den rechtvaardige, zo zal hij in leer toenemen.
(Spreuken 9:8b-9)
Je bent ze vast weleens tegengekomen: betweters. Ze weten alles beter. Ze vallen je in de rede en luisteren nauwelijks. Ergerlijk!
Maar wees eerlijk: hoe leerbaar ben jij zelf? Wat voel jij als iemand zegt dat je iets anders moet doen? ‘Dankjewel, ik ben blij dat je het zegt!’ of ‘Schiet op, denk je soms dat jij het beter kunt?’
In de kerk hoor je voortdurend dat je fouten maakt en dat het anders moet. Hoge normen hebben we, niet alleen over de regels van de wet, maar ook ons geloof kan altijd beter en onze liefde en onze hoop. Je wordt moedeloos. Of boos. Of onverschillig.
Het kan ook anders. Je hoort dat je er nog niet bent. Er zijn altijd dingen in je leven die moeten veranderen. Steeds heb je van die aha-momentjes. Dan word je blij. Je voelt dat de Heere je de weg wijst. Hij leidt je in alle waarheid. Steeds meer. Het is als die rijke maaltijd met oneindig veel gangen in dat prachtige huis van vrouwe Wijs: je leert steeds meer wie Jezus is. Dagelijkse vreugde. Je begint te houden van de mensen die je helpen om Zijn stem te horen.
Het boek Spreuken is heel mild voor mensen die willen leren. Het is de mildheid van de Heere Jezus, die zegt: ‘Leer van Mij dat Ik zachtmoedig ben en nederig van hart en gij zult rust vinden voor uw zielen. Want Mijn juk is zacht en Mijn last is licht’ (Math. 11:29-30).
Het boek Spreuken noemt niemand een dwaas die wil leren. Het legt je niet naast een meetlat die je moet halen, hoge normen waar niemand bij kan. Nee, het gaat erom of je onderwezen wilt worden. De doelen liggen hoog, zo hoog als de hemel. Hij zal je bij de hand nemen en je daar brengen.
Door Ds. W. van Klinken