“Zit stil, mijn dochter totdat gij weet hoe de zaak vallen zal..”

— Ruth 3:18a

Als je de goede keus hebt gedaan, kan het alleen maar meevallen. Als dat niet zo is kan het alleen maar tegen vallen. Nooit heeft iemand spijt gehad van de keus om de Heere Jezus te volgen op het smalle pad. Zie het bij Ruth. Dat had ze nooit kunnen denken, toen ze de grens over ging met Naomi. Ook nog niet toen ze aren oplas op de akker van Boaz.  Zij, de bruid van Boaz? Ze was immers een “vreemde”, ja eigenlijk een vervloekte. Maar wat bij de mensen onmogelijk is, is mogelijk bij God. Ze kwam terecht aan de voeten van Boaz. Toen was er uitzicht op het huwelijk met hem. Want hij is de losser. Nu moet ze stil zitten en verwachten. Naomi geeft wijze raad. Maar ze bemoedigt ook. “Deze man zal niet rusten totdat hij heel de zaak voleindigd zal hebben. Hij doet geen half werk. Hoeveel te meer geldt dat van de meerdere Boaz, Jezus Christus. Wat kan er soms een vrees en twijfel in ons hart zijn. Ben ik niet te slecht? Ben ik niet een vervloekte? Ja, dat ben je, maar al was je nog duizend keer slechter, kan je toch zalig worden. Want je zaligheid ligt niet in jezelf, maar in de Bruidegom. Zie op Hem, op Hem alleen. In stilheid en vertrouwen zal je sterkte zijn. Hij wil met je trouwen. Hij trouwt je zoals je bent. Hij maakt je zoals Hij wil. Een bruid zonder vlek en zonder rimpel. Zo zal hij je de Vader voorstellen. Zo mag je eeuwig bruiloft vieren, met Ruth en met allen die verschijning van onze Heere Jezus Christus hebben lief gehad. Ongelofelijk, Ruth, de Moabietische, werd een moeder in Israël. Nog veel mooier, ze werd een moeder van Christus. Ook zij mag zeggen met Maria: ” Mijn ziel maakt groot de Heere en mijn geest verheugt zich in God, mijn Zaligmaker.”