“uw volk is mijn volk, en uw God mijn God.”

— Ruth 1:16e

Is de brug al opgehaald in je leven? Dan kun je niet meer terug. Dan wil je niet meer terug. Als je iets gezien hebt van het Koninkrijk van God, zie je, geloof je, dat dat Koninkrijk alles te boven gaat. Als je iets gezien hebt van de Koning van dat Koninkrijk, de Heere Jezus. Dan weet je dat Hij de Parel is van grote waarde. Dan verkoop je graag al je pareltjes om die ene Parel te mogen gewinnen. Zo was het bij Ruth. Ze had gezien hoe gelukkig Gods volk is. Dat had ze gezien aan Naomi. Zij was nooit thuis in Moab. Haar hart lag in Israël. Dat kan iedereen eigenlijk wel zien en merken, als dat bij jou ook zo is. Dat werkt aanstekelijk. Dat wil God gebruiken om anderen te winnen. Zij had gezien hoe Naomi gesterkt en getroost werd in het verlies van haar man en beide kinderen. Juist in de crisismomenten kan je zien hoe gelukkig Gods volk is. Al verlies je dan alles wat je op aarde hebt, je houdt God over. En Hij is Alles. Door Naomi heeft ze ook gezien Wie de God van Israël is. Ongetwijfeld heeft Naomi haar van Hem verteld. Toen is het heimwee geboren naar God, de levende God. Zo moet het, hoe dan ook, bij jou gaan, Die zelfde liefde die je trekt, die zelfde keus die je maakt. Ook al denk je soms dat jij bij dat volk niet hoort. Ook al val je jezelf vaak zo tegen. Dwars door alles heen blijft toch de keus vast: “uw volk, is mijn, volk, uw God, mijn God. Nu mag ze eeuwig zingen van Gods goedertierenheid. Zing je hier al wel eens mee, met hart?