Paulus noemt nog eens een ooggetuige van de opstanding van de Heere Jezus. Hij noemt de naam Jacobus. Dat is niet de broer van Johannes, ook wel zoon van Zebedeus genoemd. Deze behoorde met Johannes en Petrus tot de vertrouwelijkste disciepelen van de Heere Jezus. Daarnaast was er nog een apostel die deze naam droeg. Jacobus de zoon van Alfeus. Deze twee zullen niet bedoeld zijn met deze verschijning. Hij hoorde immers bij de ‘twaalven’. Het zal hier gegaan zijn om Jacobus de broeder van de Heere Jezus. Na de Heere Jezus heeft Maria nog zonen en dochters ontvangen. Nu samen met Jozef. Eén daarvan heette Jacobus. De Rooms Katholieken menen dat dit opgevat moet worden als neven en nichten. Zij menen namelijk dat Maria altijd maagd is gebleven. Dus niet. Zij is moeder geweest van naast de Heere Jezus, vier zonen en twee dochters. Van hen geldt dat ze niet in Hem geloofden. Ook Jacobus niet. We lezen dit nadrukkelijk in Johannes 7:5. Dat moet voor de Heere Jezus toch erg zijn geweest. Zoals we ook zingen: ‘Mijn broederen ben Ik vreemd, door elk onteerd en onbekend de zonen Mijner moeder’.... Kennelijk kwam er verandering, liever gezegd bekering bij Jacobus. Want met Maria en zijn broeders was hij samen vergaderd in de opperzaal volhardend in gebed en smeken na de hemelvaart van zijn oudste Broeder. Over de verschijning zelf lezen we niets dan deze enkele opmerking. Maar het is wel een wonder.  Hij heeft de opgestane Jezus ontmoet, gezien en geloofd. Of de anderen dat ook gezien hebben weten we niet. Wel dat ze samen in gebed waren. Eerst samen tegen Jezus en nu samen vertrouwend op Hem. Nu gold hen: Ai zie, hoe goed hoe liefelijk is ’t dat zonen van ’t zelfde huis als broeders samenwonen daar ’t liefdevuur niet wordt verdoofd’. Later kreeg Jacobus een leidende functie in de gemeente te Jeruzalem. Ook is waarschijnlijk de brief van Jacobus van zijn hand.  Een tekst daaruit: ‘Vernedert u voor de Heere en Hij zal u verhogen (Jac.4:10).

 

Lezen: 1 Kor.15:7.