DAAROM, dewijl wij deze bediening hebben, naar de barmhartigheid die ons geschied is, zo vertragen wij niet;

— 2 Korinthe 4

Zondag 31 mei was het de Zondag van de Vervolgde Kerk. De eerste zondag na Pinksteren wordt die zondag gehouden. Terecht dat we elke zondag, maar zeker deze zondag, bidden voor de Vervolgde Kerk. Ongeveer 388 miljoen christenen worden vervolgd. Dat is 1 op 7 christenen wereldwijd (want daar zijn er zo’n 2 miljard van). Landen als Noord-Korea, Somalië, Jemen, Soedan, Eritrea en Syrië staan in de top 6. Bijna allemaal moslimlanden.

 

Om gelijk maar met de deur in huis te vallen deze week: bid jij ook persoonlijk voor vervolgde christenen? Zo niet, ga dat dan onmiddellijk doen, ze hebben dat heel hard nodig!

 

Open Doors (www.opendoors.nl) stelde voor om op die bewuste zondag 31 mei over 2 Korinthe 4 te preken.

 

In 2 Korinthe 4 gaat het om de kracht van het Evangelie. Paulus schrijft in vers 1 dat hij als apostel door gaat om het Evangelie te preken. Hij vertraagt niet (Statenvertaling). De Herziene, de kanttekeningen (en het Grieks) wijzen op ‘verslappen’ of ‘de moed opgeven, moe worden’. Dat niet, zegt Paulus. We geven de moed niet op. Integendeel. Straks in vers 16 zegt hij dat nog een keer.

 

Ondanks teleurstelling, tegenwerking en vijandigheid, gaat Paulus door met de verkondiging. Niet verslappen in de strijd. Niet de moed opgeven. Hoe dan?

Door de barmhartigheid die (door God) aan ons bewezen is.

 

Hoe houden vervolgde christenen het vol? In een wereld van haat. Als je geen baan krijgt of geen onderwijs mag volgen of als dat gevaarlijk is. Als je op school niet over thuis kan praten. Als je vernederd wordt, bedreigd wordt, bespot wordt. Als je leven van jou of je gezinsleden niet veilig is. Hoe hou je het vol? Hoe voorkom je dat je de moed niet verliest?

 

Door de barmhartigheid die ons bewezen is!

Leef jij ook zo uit die barmhartigheid? Uit God Die barmhartig is?