Maar ik zal Uw aangezicht in gerechtigheid aanschouwen, ik zal verzadig worden met Uw beeld, als ik zal opwaken.

— Ps. 17:15

Niemand kan God zien. Wie God ziet zal moeten sterven. Maar toch zegt David in Psalm 17:15 dat hij Gods aangezicht in gerechtigheid zal ‘aanschouwen’. Hoe zit dat?

Dit is het ultieme hoogtepunt in de Psalmen: God aanschouwen. Dit is de diepingrijpende Godsontmoeting. Hoe bijzonder! Hoe aanbiddenswaardig is Hij!

 

David ervaart de ontmoeting met de Heere in de tabernakel als een bijna visueel zien van God. Hoewel het een figuurlijk zien betrof, spreekt hij erover alsof het een visuele en fysieke ontmoeting betreft. Zo diep gaat dit innerlijk zien van God. Monniken spraken in de Middeleeuwen wel over contemplatio, het schouwen van God in Zijn Woord. Maarten Luther heeft zoveel gezegd als: Je moet kloppen op de Bijbeltekst tot Christus erin gezien wordt. Wij kunnen het elkaar ook wel vragen: Heb je de HEERE gezien in Zijn Woord? Heb je Hem in de gerechtigheid van Golgotha mogen aanschouwen?

 

Voor David is God zien zijn rijkdom. In contrast hiermee staan in het voorgaande vers 14 de goddelozen. Zij schouwen hun aardse schatten. Zij aanschouwen de afgoden Bezit en Geld. David ziet meer. Hij ziet God! De verachte mens die zuiver van hart is ontvangt deze goddelijke beloning! Christus zegt: ‘Zalig zijn de reinen van hart, want zij zullen God zien.’ (Matth. 5:8). Het mogen zien van God maakt zo heel erg klein. Job beleed dat hij na zijn sterven ‘uit zijn vlees God zou aanschouwen’ (Job. 19:26). Eenmaal zal het zo zijn als God komt….dat alle ogen Hem zullen zien, ook zij die Hem doorstoken hebben (Zach. 12:10). Wijlen prof. W.H. Velema zei eens dat hij heilig nieuwsgierig was: ‘Hoe zal de Vader eruit zien?’ Daarbij kun je erop verder kauwen: Hoe ziet de Zoon eruit? En wat -denk je- is er zichtbaar, tastbaar en merkbaar in de eeuwigheid van de Geest?