“Want wij struikelen allen in vele.”

— Jakobus 3:2

Gisteren heb je gelezen waarom de Heere jou een stem heeft gegeven. Je mag Hem ermee eren en je naaste ermee dienen. Maar als je daar eerlijk over nadenkt, ontdek je dat je jouw stem lang niet altijd op de goede manier gebruikt.

Jakobus schrijft: “Wij struikelen allen in vele.” Hij sluit niemand uit. Ook Gods kinderen struikelen nog vaak. Ze zeggen soms dingen die ze niet hadden moeten zeggen. Misschien gebeurt dat in een ogenblik van boosheid. Je bent moe, geïrriteerd of teleurgesteld en voordat je er goed over hebt nagedacht, is het verkeerde woord al uitgesproken.

Een gesproken woord kun je niet meer terughalen. Je kunt er later wel spijt van hebben. Je kunt om vergeving vragen. Maar je kunt niet doen alsof het woord nooit is uitgesproken. Misschien herken je dat wel. Je hebt iets tegen je vader, moeder, broer, zus of vriend gezegd en later dacht je: had ik mijn mond maar gehouden.

De Heere neemt onze woorden ernstig. De Heere Jezus zegt dat wij zelfs van ieder ijdel woord rekenschap zullen geven (Matth. 12:36). Dat betekent dat we eenmaal voor God verantwoording moeten afleggen over wat wij hebben gezegd.

Wie kan dan zeggen dat hij altijd goed heeft gesproken? Niemand. Behalve de Heere Jezus. Hij heeft nooit met Zijn mond gezondigd. Er is geen bedrog in Zijn mond gevonden. Hij sprak altijd tot eer van Zijn Vader en tot welzijn van Zijn naaste.

Juist daarom mag je met al je verkeerde en zondige woorden tot Hem vluchten. Belijd Hem eerlijk wat je hebt gezegd. Zijn bloed reinigt ook van de zonden van je tong. En vraag Hem of Hij je voortaan wil leren om zorgvuldig, liefdevol en eerlijk te spreken.