En de HEERE sloot achter hem toe.

— Genesis 7:16b

Niet Noach, maar de HEERE Zelf sluit de deur van de ark. En als de Heere sluit, wie kan dan openen? De genadetijd voor de mensen buiten de ark is voorbij. Acht mensen worden door Gods grote barmhartigheid behouden en bewaard. De deur wordt stevig gesloten, zodat het water niet naar binnen kan dringen en de ark niet zal zinken.

 

Wat een troost voor allen die in de ark zijn. Zij zijn veilig, niet omdat zij dat zelf hebben verdiend, maar omdat de Heere hen heeft binnengebracht en bewaart. Zo is het ook voor allen die door een waar geloof in Christus zijn.

De satan kan tekeergaan en proberen hen aan het wankelen te brengen, maar Gods kinderen zijn veilig in Christus. De golven van Gods toorn vanwege de zonde zijn over Hem heengegaan in Zijn lijden en sterven. Daarom zal Gods toorn hen niet meer treffen.

 

Maar buiten de ark is het anders. Daar komt het oordeel. Er is een moment waarop de deur voorgoed dichtgaat.

 

Ook in het Nieuwe Testament spreekt de Heere Jezus over een gesloten deur. In Lukas 13 lezen we over mensen die te laat komen. Zij kloppen aan de deur en roepen: ‘Heere, Heere, doe ons open!’ Maar het antwoord is aangrijpend: ‘Ik ken u niet.’ Ze hebben de Heere wel gehoord. Ze hebben gegeten en gedronken in Zijn tegenwoordigheid. Ze hebben Hem horen leren. Maar ze hebben Hem nooit werkelijk leren kennen.

 

Daar gaat het uiteindelijk om. Niet of je veel van de Bijbel weet, niet of je trouw naar de kerk gaat, maar of de Heere jou kent als een van de Zijnen.

De deur van de ark is gesloten. De deur van de genade staat nog open. Wat doe jij daarmee? Stel het niet uit. ‘Zoek de Heere terwijl Hij te vinden is, Roep Hem aan terwijl Hij nabij is.’ Wie tot Hem komt, zal Hij beslist niet uitwerpen.

 

Lezen: Lukas 13:22-30