De zondaars zullen van de aarde verdaan worden, en de goddelozen zullen niet meer zijn. Loof den HEERE, mijn ziel! Hallelujah!

— Psalm 104:35

Na de jubelklanken van gisteren lijkt de toon omlaag te gaan. De psalmist moet nog twee dingen kwijt:

 

1. De zondaars zullen van de aarde verdaan worden.


2. De goddelozen zullen er niet meer zijn.

 

Je vraagt je bijna af of je wel goed leest. Zijn dit dingen om de Heere voor te loven?

 

Gisteren lazen we dat de dichter eindigt en zegt: ‘Ik zal mij in de Heere verblijden’. Maar als hij om zich heen kijkt, en als hij in zijn eigen hart kijkt, is er nog zo veel wat hem erg verdrietig maakt. er is zoveel bitterheid, geweld, onrecht ja zonde op Gods goed geschapen wereld. Wat een ellende! Dat zie jij toch ook wel?



Maar gelukkig. Hallelujah! Er komt een einde aan!

 

Deze grote God, Die bekleed is met majesteit en heerlijkheid, zal komen en zeggen: ‘Het is genoeg, nu is het klaar’. De veroorzakers van deze ellende, alle zondaars zal Hij dan van deze wereld wegdoen.. Ze zullen nergens meer te vinden zijn. Ik huiver om dit op te schrijven. Het is heel aangrijpend en ernstig als deze woorden (nog) op jou of u van toepassing zijn. Daar mag je van schrikken en beven.

 

Maar het is vooral een overwinningsklank. Als je Hem net als de dichter liefhebt. Dan houd je op dat moment ook op zondaar te zijn. Echt helemaal! Dan zal er van het goddeloze wat nog in je over is, niets meer in jou te vinden zijn. Is dat niet geweldig? Dan mag je God helemaal de eer geven! Dat is de hemel op de (nieuwe) aarde.

 

Daar mag je met groot verlangen naar uitzien (NGB art. 37) en vandaag al met een uitziend hart zingen: Loof den HEERE, mijn ziel! Hallelujah!

 

En als je hier helemaal buiten staat? Vlucht tot Jezus die je zo vriendelijk nodigt. Hij is een schuilplaats en zegt: Er is een plaats bij Mij! (Ex. 33:21)