33 Ik zal den HEERE zingen in mijn leven; ik zal mijn God psalmzingen, terwijl ik nog ben.
34 Mijn overdenking van Hem zal zoet zijn; ik zal mij in den HEERE verblijden.

— Psalm 104:33-34.

De dichter is aan het eind van zijn lied gekomen. Hij heeft over veel dingen nagedacht. Dit is de slotsom, de climax: Ik zal zingen voor de HEERE en mij in Hem verblijden.

Wil jij dat ook? Met diep ontzag als je let op Gods majesteit en je eigen kleinheid, je schuld en je zonde(n)? Met verwondering als je let op Zijn heerlijkheid, als je beseft hoe dichtbij Hij komt en jou zelf voedt met (Levend) brood?

Eigenlijk staat er in het Hebreeuws als een wens: Laat mijn overdenking voor de HEERE zoet zijn. Hij heeft de HEERE lief. Daarom wil hij zo graag dat wat hij denkt, zegt en zingt Hem aangenaam is. Hij wil zich helemaal overgeven aan de HEERE.

Dat is eigenlijk ook echt het enige wat past als je deze psalm gelezen en echt overdacht hebt. Met je hele hart zingen: ‘HEERE, voor U wil ik leven, U wil ik dienen.

U geeft mij adem, U schenkt mij leven. Ik hoef niet van alles van U te krijgen. Ik hoef niet rijk te worden in geld. De mensen hoeven mij niet te prijzen. Ik begeer geen mooie auto en ook geen mooi huis. Als ik U maar tot mijn deel mag hebben. Als U mijn rots bent waar ik in mag wonen. U bent mijn verlangen! U bent zo groot, zo goed en ik zo zondig, zo zelfzuchtig en klein.

Zing jij mee? Of heb jij leukere, mooiere, grotere, machtiger, heerlijker dingen?

Lekker swipen op je smartphone, genadetijd verknoeien, series kijken, gamen, uitgaan, roddelen, reizen, pronken met je mooie kleding of je indrukwekkende studie?

De dichter van Psalm 104 nodigt je uit om met hem mee te zingen. Hij heeft geprobeerd aan je te laten zien hoe groot, heerlijk en goed God is. Hoe veraf Hij is en hoe nabij Hij komt. Hij zegt: ‘kom, zing met me mee!’