Bent u aan een vrouw verbonden, zoek geen ontbinding; bent u ongebonden van een vrouw, zoek geen vrouw. Maar indien u ook trouwt, u zondigt niet…

— - 1 Korinthe 7: 27,28a

Zoals je waarschijnlijk wel zult weten was Paulus vrijgezel. Als je deze tekst zo oppervlakkig leest, gaan je wenkbrauwen omhoog. Van mij tenminste wel. Maar laten we even wat dieper graven. Wat zou toch de reden zijn dat hij dit aan de gemeente van Korinthe schijft?

 

Paulus leefde heel erg met de gedachte dat de Heere Jezus al snel zou terugkomen. Dat de wereld nog maar een klein poosje zou bestaan en dat dan al het aardse voorbij zou zijn. In hoofdstuk 15 van deze brief schrijft hij: ‘Wij zullen niet allen ontslapen, maar wij zullen allen veranderd worden. In een punt des tijds, in een ogenblik, met de laatste bazuin. Want de bazuin zal slaan en de doden zullen onverderfelijk opgewekt worden, en wij zullen veranderd worden.’ (1Kor. 15:51,52)

 

Hij ging er dus vanuit dat een (groot) deel van de gemeente nog zou leven bij te wederkomst van de Heere Jezus. En in die laatste tijd zouden de gemeenteleden niet teveel met het aardse bezig moeten zijn. Ze zouden meer gericht moeten zijn op het naderende einde. Paulus keek bij wijze van spreken elke dag omhoog of Jezus al kwam. Hij verlangde ernaar.

 

Wij leven in de eindtijd. Dat wordt je wel duidelijk als je het wereldnieuw volgt. Hoelang het nog duurt voor Jezus met de wolken van de hemel komt, weten we niet. Duurt het nog drie of tachtig jaar? De Heere heeft dat voor ons verborgen. Maar wat we wel weten, is dat Hij komt! Roep je net als Johannes: ‘Ja kom, Heere Jezus!’?