En hetzij dat één lid lijdt, zo lijden al de leden mede; hetzij dat één lid verheerlijkt wordt, zo verblijden zich al de leden mede. En u bent het lichaam van Christus, en leden in het bijzonder.

— - 1 Korinthe 12: 26,27

Dinsdag hebben we gezien dat ons lichaam niet van onszelf is maar van God. Hier zegt Paulus dat de gemeente het lichaam van Christus is. Het lichaam bestaat niet alleen uit ogen en een neus, maar ook uit voeten en handen. Niet alleen uit een mond, maar ook uit oren. Zo heeft elk van de leden van het lichaam van Christus zijn eigen doel en eigenschap. En mogen we dus niemand van Zijn gemeente verachten.

 

Als één lid lijdt, lijden alle leden mee. Denk bijvoorbeeld aan de christenen in islamitische landen. Die christenen lijden vaak onder verdrukking, uitsluiting en uitbuiting. Loopt hun leven groot gevaar als ze belijden een christen te zijn. Lijden wij, jij en ik wel met hen mee? Bid voor hen! Ook zijn er leden van het lichaam van Christus die in de gevangenis zitten. Soms zijn ze op die plek tot geloof gekomen. (Want de Heere werkt ook in de gevangenissen!) Leef je met hen mee? Bid je voor hen?

 

Tenslotte voegt Paulus eraan toe dat naast de gemeente, ook elk persoon het lichaam van Christus is. Dus de gemeente met zijn diversiteit vormt het lichaam van Christus. Met handen, voeten oren en ogen. Maar ook elk afzonderlijk gemeentelid is een deel van het lichaam van Christus. Omdat de Geest van God in hen woont.

Matthew Henry (1662-1714) zegt in zijn Bijbelverklaring bij deze tekst dat het heel onnatuurlijk is dat christenen onverschillig tegenover elkaar staan. Dat ‘twist, haat, afgunst en strijd’ niet bij een christen horen.

Laten we eens in de spiegel kijken! Herken je jezelf in de tekst die boven dit stukje staat?