Hij dan, opgestaan zijnde, heeft tot zich genomen het Kindeken en Zijn moeder, en is gekomen in het land van Israël. … En daar gekomen zijnde, nam hij zijn woonplaats in de stad, genaamd Nazareth.

— Matth.2:21

Zie je het in gedachten een beetje gebeuren? Voor de derde keer: ZIET! God – engel – droom – Jozef – Kindje – Maria … (zie H1:20-21 en H2:13). De Heere spreekt Jozef steeds op dezelfde manier aan. Niets geen spectaculaire verschijningen of tekenen, maar heel dichtbij, eenvoudig, passend en constant. Zo gaat God Zijn kalme gang, wat er op deze wereld en in mijn hart en leven ook allemaal beweegt, bruist en botst. En het gaat altijd anders dan dat wij denken of verwachten.

 

Hoe gaat het bij de terugkeer uit Egypte naar Kanaän? Heel eenvoudig en tegelijk heel ingrijpend: opnieuw spulletjes inpakken en op ezels binden, opnieuw aan een reis van weken beginnen, dezelfde weg terug. En let dan eens op, hoe de Heilige Geest ons er helemaal close-up in meeneemt. Het is zo beschreven voor ons tot voorbeeld. Wat geloof je van de voorzienigheid van God? Nou kijk, dat is een reddende voorzienigheid, maar ook een richting-gevende voorzienigheid, en tegelijk ook een ruimte-gevende voorzienigheid. Zie je Jozef de leiding nemen? De Heere schakelt hem niet uit maar in.  

 

Daar komen ze in het zuiden Israël weer binnen. Over de karavaanweg tot bij Gaza. En dan? Ja, ik zou denken: terug naar Bethlehem in Judea toch? Het moet vroeg of laat van Bethlehem naar Jeruzalem naar de troon van David toch? Dat denkt Jozef zo te zien ook, want hij neemt pauze en gaat informatie vragen over de situatie in Judea. Via handelaren, reizigers, mensen in Gaza, en wie dan ook, verzamelt hij betrouwbare informatie. Ja, de engel had wel gezegd, dat de gevaarlijkste mensen inmiddels gestorven zijn, maar toch is Jozef voorzichtig en verstandig. En de uitkomst is, dat hij het met die nieuwe koning niet vertrouwt, en niet naar Bethlehem teruggaat. Maar wat dan?

 

Precies op tijd, op het knooppunt waar de zaak vastloopt, geeft de Heere richting. Ik hoop dat je dat herkent uit je eigen leven en dat je daar ook op vertrouwt. Dat je daarin je afhankelijkheid beseft en belijdt en de goedheid en genade van de Heere aanroept. Kijk, het Kind Jezus moet naar Galilea. En waar dan precies? Dat mogen ze blijkbaar van de Heere zelf kiezen. Er komt geen nieuwe droom. Wat kiezen ze? Nazareth. Terug naar waar het allemaal begon. “Kijk Maria: dat kamertje waar Gabriël bij je kwam. Kijk Jozef: dat kamertje waar de engel in je droom sprak. Kijk dat huisje waar we getrouwd zijn. Daar begon God Zijn wonderlijke werk met Zijn Zoon en ons Kind.”

 

Mijn leven is niet mijn eigen zwerftocht. Ik zou niet weten waar dan heen. Maar al struikelend volgend achter mijn goede Herder is het dit: De HEER’ is zo getrouw als sterk; Hij zal Zijn werk voor mij volenden! (Ps.138:4)