‘verwachtende en haastende tot de toekomst van de dag Gods’……..’maar wij verwachten naar Zijn belofte nieuwe hemelen en een nieuwe aarde….’

— Lezen: 2 Petrus 3 : 10 - 14

Thema van deze week: De zekere komst van de jongste dag.



    Wat een verschil tussen de éne mens en de ander! Dat

komt wel het duidelijkst naar voren als je de vraag stelt hoe je de

toekomst, ook je eigen toekomst ziet. Want uiteindelijk bepaalt toch

je kijk op morgen hoe je vandaag leeft. Je kunt aan je dagelijks doen en laten zien hoe je in het leven staat en wat je vooruitzicht is.

             Petrus zegt dat de dag des Heeren zeker komt, maar als een dief in de nacht. Dat weet hij van de Heere Jezus Die ook zo sprak

over het einde van deze wereld en de komst van de toekomende, het Koninkrijk der hemelen. Je weet niet de dag of het uur, maar wel dàt het, dàt Hij komt! Of het kort of nog lang duurt weet je niet: duizend jaar kan een dag zijn en andersom. God rekent op Zijn manier. Hij heeft de tijd en beslist daarover.

             Ontzaglijk zal het zijn, als Gods oordeel niet met water maar met vuur zal zijn! De elementen zullen brandende versmelten. De wereld zal een grote, hete oven worden.  Ja, want onze God is een verterend vuur voor een goddeloze, een zondaar die de genadetijd niet benut heeft en aan Gods genade geen boodschap gehad heeft.

Vreselijk is het, onbekeerd, onverzoend, te vallen in de handen van de levende God!

          Dit te weten is een krachtige aansporing tot een heilige wandel in godzaligheid.  Om de Heere te vrezen en je aan Hem toe te ver-trouwen. Om anders te zijn dan de wereldse mens die God vergeet

en aan zichzelf en dit leven genoeg heeft. Zonder heiligmaking zal niemand de Heere zien.  Waarom Jezus ons ook tot heiligmaking geworden is(I Cor. 1,30).

          Dan is er een uitzien, een verlangen naar de jongste dag als de mooiste, beste dag van je leven. Is dat te merken aan je: ’verwacht-ende en haastende tot de toekomst van de dag Gods’?