‘dat één dag bij de Heere is als duizend jaren en duizend jaren als één dag’
— 2 Petrus 3 : 8
Thema van deze week: De zekere komst van de jongste dag.
Petrus ontkracht in één keer het gespot met de dag van het oordeel die maar niet komt door weer iets te citeren uit de Schrift, en wel Psalm 90 van Mozes over de HEERE en de tijd die van Hem is. Wij mensen leven een bepaalde tijd. Doorgaans 70 of 80 jaar; soms ook
(veel) korter, soms nog wat langer. Mozes werd 120. Metusalem 969.
Maar ook zij zijn gestorven. Ons leven vliegt voorbij en is maar een zucht. Maar God is de Eeuwige, Die eind noch oorsprong heeft. Dat kunnen wij ons als mensen van de tijd niet voorstellen. God is anders dan wij.
Ons begrip ‘tijd’ is gestempeld door het betrekkelijke ervan:
Alles van ons leven is ‘tijdelijk’. Wij zijn mensen van de tijd en als we sterven gaan we uit de tijd. Wij hebben de tijd niet: die is van God en die bepaalt Hij: voor ons leven en voor het wereldgebeuren door de eeuwen heen. God heeft de tijd geschapen en beschikt over de tijden. Hij schiep in den beginne de hemel en de aarde; Hij zond in het midden van de tijd, in de volheid des tijds Zijn Zoon als Redder van verloren zondaren; en Hij bepaalt de dag van het einde der tijden, de jongste dag van Jezus’ wederkomst als Rechter van alle mensen, van levenden en doden.
God is de Eeuwige en wij zijn mensen van de dag, de tijd. Eén dag is bij de Heere als duizend jaren: zo belangrijk is één dag van ons leven, die als een zucht voorbijgaat! Als we één dag genadetijd hebben is dat genoeg. Nooit kun je zeggen: ik had geen tijd, ik leefde niet lang genoeg om me te bekeren.
Maar ook is duizend jaar voor de Heere als één dag: zo gezien is het nu vroege morgen van de 3e dag na Pinksteren! Dus gaat het argument van de spotters niet op dat alles al zo lang geduurd heeft en God maar niet ingrijpt. Wij kunnen geen oordeel geven over wat
God doet en wanneer. Dat het einde nog niet gekomen is heeft niets met traagheid van God te maken. Het heeft ons en alle mensen iets heel anders te zeggen……
Door Ds. A. den Boer