‘de Heere vertraagt de belofte niet….., maar is lankmoedig over ons, niet willende dat enigen verloren gaan, maar dat zij allen tot bekering komen’
— Lezen: 2 Petrus 3 : 9 + 15
Thema van deze week: De zekere komst van de jongste dag.
Nog steeds is die dag des Heeren niet gekomen. Dat grijpt het ongeloof aan om zich niet druk te maken over bekering en zelfs om ermee te spotten. Is dat niet het algemene beeld van de mens? Leven naar je eigen begeerten, ongelovig en onbekeerd is feitelijk spotten
met je leven dat je van de HEERE gekregen hebt en waarvan je een keer verantwoording moet afleggen. Je neemt het leven niet serieus en keert je van je Schepper af. Dat kan nooit geluk brengen en als het niet tijdig verandert zal het je in het verderf storten.
Wat sommigen tot spotten brengt: dat de dag des Heeren nog niet is aangebroken, dat is in werkelijkheid genade! De HEERE is zeer lankmoedig en genadig. Hoe groot is Gods geduld met ons mensen en met de wereld die in het boze ligt! Met zoveel hemeltergende zonden. Nu wellicht het kwaad nog veel erger is dan in de tijd van Lot en van Noach. Is het niet opmerkelijk dat de wereld nog voortbestaat en dat alles nog doorgaat? Zoveel zonde en schuld, dag in, dag uit, jaar in en jaar uit, ja eeuw in en eeuw uit? Heeft de mensheid de tijd
die toch genadetijd is niet rijp gemaakt voor het oordeel?
Vandaag gebeurt veel dat wijst naar het einde. Ongelovige mensen zien ook dat het niet goed gaat met de wereld. Ze zijn zeer bezorgd over de leefbaarheid van de aarde. En de wereldvrede is verder weg dan ooit. De mens vernietigt zichzelf. Het optimisme van de tijd na de 2e wereldoorlog is verdwenen en omgeslagen in een doemdenken. Wat gebeurt er nog om blij van te worden?
Wat een zegen om te weten en te geloven dat de HEERE juist in deze tijden van oplopende spanningen en toenemende zorgen en
noden nog tijd en gelegenheid geeft om genade te vinden in Zijn ogen; om je tot God te bekeren en tot Jezus de toevlucht te nemen.
Houdt Gods lankmoedigheid voor zaligheid! Grijp die aan met beide
handen, met heel je hart.
Door Ds. A. den Boer
