‘Een lofzang van David.’

— Psalm 145:1a

Psalm 145 is een lofzang van David. Het woordje lofzang is de vertaling van ‘tehilla’. Dit woordje komt 28x voor in de Psalmen, maar alleen in deze Psalm in het opschrift. Het meervoud van tehilla is ‘Tehillim’. Dat is de Hebreeuwse titel van het boek Psalmen. Deze titel geeft het doel aan van de Psalmen: het loven van God.

 

Psalm 145 is de laatste Psalm van David. Juist in deze laatste Psalm komt het koningschap van Israël tot zijn bestemming. De koning van Israël is immers geroepen om Gods volk voor te gaan in het loven van de HEERE. Is dat ook niet ons doel? Wij zijn geschapen om te leven tot eer van de HEERE. Leven om te loven.

 

Psalm 145 is een acrostichon. De Psalm is opgebouwd aan de hand van de beginletters van het Hebreeuwse alfabet. Wij zouden zeggen: de eerste regel begint met de a, de tweede regel met de b, de derde regel met de c, enz. t/m de letter z. Of vergelijk het met de opbouw van het Wilhelmus. De coupletten uit ons volkslied beginnen met de letters van de naam Willem van Nassov.

 

Naast Psalm 145 zijn ook de Psalmen 9, 10, 25, 34, 37, 111, 112 en 119 in de vorm van een acrostichon geschreven. Dit maakt de woorden makkelijker te onthouden. Ook wil de vorm het belang van de inhoud onderstrepen. Psalm 145 is een uitbundig feestlied. Er is alle reden de HEERE te loven en te prijzen. Immers Hij is die God die Zijn volk heeft gered uit de ballingschap. Zo lijkt deze Psalm een introductie te vormen op de lofliederen Psalm 146 t/m 150. Welke redenen heb jij om vandaag de HEERE te  loven?