“En Josias gewon Jechonias en zijn broeders, omtrent de Babylonische overvoering”

— (Mattheüs 1:11).

Gisteren zagen we dat de profeet Jesaja profeteerde aan Hizkia dat alle schatten die hij getoond had aan de gezanten te Babel eens meegenomen zouden worden naar datzelfde Babel. Deze Babylonische ballingschap komt ook in het geslachtsregister van de Heere Jezus voor. Dat is ook bijzonder, want we zijn geneigd om ook de straf op de zonde te bagatelliseren of te negeren. Het volk Israël bleef de afgoden dienen en vertrouwde op alles behalve op God. In Deuteronomium 4 vers 27 had Mozes, op Gods bevel, al laten weten dat het verkeerd zou aflopen als het volk de Heere blijvend ongehoorzaam zou blijven. “En de HEERE zal u verstrooien onder de volken, en gij zult met een gering getal overblijven onder de heidenen, tot welke de HEERE u lieden gedreven zal hebben.” Deze profetie is vandaag de dag nog steeds gaande. Hoewel er tegenwoordig steeds meer Joden terug gaan naar Kanaän, leeft het grootste deel nog in de verstrooiing (Amerika, Europa, Rusland, Iran etc.). Dat geldt in het bijzonder voor de tien stammen (na Salomo het noordelijke rijk). De twee stammen (na Salomo het zuidelijke rijk) keerden na zeventig jaar ballingschap voor een deel terug. Veel weggevoerde Joden waren té verknocht aan de Perzische wereld en wilden niet meer terug. Deze geschiedenis laat zien dat de Heere barmhartig en lankmoedig is. Het volk was het waard om vernietigd te worden. Het waard dat de Heere een ander volk verkoos. Toch dacht de Heere aan Zijn genade. “Hij leerde z' in Zijn wegen wand’len. Zo wou Hij met geen volken hand’len” (Psalm 147:10, berijmd). Zo is dat ook met ons. Hij heeft nog geen lust in onze dood, maar wil dat wij ons bekeren en leven (Ezechiël 33:11). Er is haast bij, voordat het te laat is. De ballingschap die anders komt zal voor eeuwig zijn